25-Apr-2021

ମନ ଆଢୁଆଳେ 
**************************
ଶୀତ ସକାଳ ର ପାହାନ୍ତି ତାରା ସେ
ମୁଁ,ଅଭଶପ୍ତl ଉଆଁସୀ କନ୍ୟା,
ମୋ ଛାଇ ପଡ଼ିଲେ କା  ଜୀବନ ଆକାଶେ 
ମାଡ଼ି ନ ଆସୁ ବନ୍ୟା l

ସମାଧିଷ୍ଠ ହେଲା  ପରେ,ଇଛା ସବୁ 
ପାଖୁ ଆଶା ଗଲେ ଦୂରେ,
କାହା ସୁଖ ଜୀବନର ଦୁଃଖର କାହାଣୀ
ହେବାକୁ ମନ ତ ମାରେ l

ମୋ ନୀରବତା ଆଜି,ପ୍ରଶ୍ନ ଟିଏ ହୋଇ
ମତେ ପଚାରିଲେ କିଛି,
ନିଜ ଠାରୁ ନିଜେ ହାରିବା ପରେ କି
ଉତ୍ତର ମୋ ପାଖେ ଅଛି????

'ଥିଲି'ଓ 'ଥିବି' ର ମଝିରେ ରହି ମୁଁ
'ଅଛି' ସିନା ରହିଗଲି,
ସବୁ ଇଛା ହାତ ଛାଡ଼ିଦେବା ପରେ
ଅଲୋଡ଼ା ଟେ ହୋଇଗଲି l

ମନ ପରା ଏକ ସୁକ୍ଷ୍ମ ତନ୍ତୁ ଟିଏ
ଯଦି ଭାଙ୍ଗିଯାଏ ଥରେ,
କାଚ ଭଳି ଶବ୍ଦ କରେ ନାହିଁ ସତ
(କିନ୍ତୁ )ଦାଗ ରହିଯାଏ ଗାରେ l

ପରିଚୟ ଆଜି ବାଟବଣା ହୋଇ
ଅନ୍ଧାରେ ବାଡ଼ି ବୁଲାଏ,
ଏ ଘଟରେ ପ୍ରାଣ ଟିକେ ଥିବା ଯାଏଁ  
(ଆଶା )ରଖିବିନି କାଣିଚାଏ l

ଧୂଆଁ ଓ କୁହୁଡ଼ି ମଝିରେ ରହିକି
ପଥ ହୁଡ଼ିବାଟା ବୃଥା,
କାଚ କାଞ୍ଚନ ର ଫରକ ଜାଣିଲେ 
ମନୁ ଲିଭିଯିବ ସବୁ ବ୍ୟଥା l

ଏମିତି କୌଣସି ମୋହ ନାହିଁ ଆଉ
କରିଦେବ ବଶୀଭୂତଃ,
ମିଛ ମାୟା ଏଇ ସଂସାର ଭିତରେ
ସତ ତୁମେ ଜଗନ୍ନାଥ l

ସ୍ମୃତିସରିତା, କଟକ (ନୂଆପଡା )