19-Apr-2024

Bhubanesx(ମଧୁସ୍ମିତା ତ୍ରିପାଠୀ ): ସମ୍ପ୍ରତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିନ,  ଖବର କାଗଜରେ ଗ୍ରାମ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ନକାରାତ୍ମକ ଭାବମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଧ୍ୟାନ ଦିଆଯାଉଛି ଏବଂ କ୍ୱାକ ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଯେ ସେମାନେ ନକଲି |  ସେମାନେ ହେଉଛନ୍ତି  ଗ୍ରାମୀଣ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ମେରୁଦଣ୍ଡ, ବିଶେଷକରି ମାର୍ଜିତ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର | ଅନେକ ଅଧ୍ୟୟନରୁ ଜଣାପଡିଛି ଯେ ସରକାର ଆସନ୍ତା 25 ବର୍ଷ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଡାକ୍ତର ଯୋଗାଇବାରେ ସକ୍ଷମ ନୁହଁନ୍ତି। ଭାରତକୁ ଦୃଷ୍ଟିରେ ରଖି ଡାକ୍ତରଙ୍କ ଆସନ ମଧ୍ୟରୁ ପଚାଶ ପ୍ରତିଶତ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଖାଲି ରହିଛି। ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ ଯୋଗ୍ୟ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଅଧିକ ଖରାପ ଯେଉଁଠାରେ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଫଳ ହୁଏ କିମ୍ବା ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଗ୍ରାମୀଣ ଡାକ୍ତର କିମ୍ବା ଗ୍ରାମ ଡାକ୍ତର କିମ୍ବା ତଥାକଥିତ କ୍ୱାକସ୍ ହେଉଛି ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଯେଉଁମାନେ ସମାଜକୁ ମୌଳିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଯୋଗାଉଛନ୍ତି | 1950 ରୁ ବିଭିନ୍ନ ମେଡିକାଲ୍ ଆସୋସିଏସନ୍ ଏହି ଗ୍ରାମ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଜାଣି ନାହାଁନ୍ତି ଯେ ସେମାନେ କାହିଁକି ସମାଜରେ ଲୋକପ୍ରିୟ ଅଟନ୍ତି | ସେମାନଙ୍କର କୁଶଳୀ ବିକାଶ କିମ୍ବା ସେମାନଙ୍କର ସ୍ୱୀକୃତି ବିଷୟରେ କେହି ଚିନ୍ତା କରୁନାହାଁନ୍ତି | କାରଣ ସେମାନେ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଅଂଶ ନୁହଁନ୍ତି କିମ୍ବା ସେମାନେ ଏକ ସଂଗଠିତ ରୂପରେ ଉପସ୍ଥିତ ନୁହଁନ୍ତି | ସମ୍ପ୍ରତି, NRHM ଅଧୀନରେ, ସରକାର ASHA ମାନଙ୍କୁ କିଛି ତାଲିମ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବର୍ତ୍ତମାନ ସେମାନେ ଏଲୋପାଥିକ୍, ଆୟୁର୍ବେଦିକ ଏବଂ ହୋମିଓପାଥିକ୍ ସମେତ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସ୍ତରରେ ପ୍ରାଥମିକ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଯୋଗାଇବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଅଟନ୍ତି | ସେମାନଙ୍କର କୋଣସି  ଯୋଗ୍ୟତା ନାହିଁ କିମ୍ବା ସ୍ୱୀକୃତି ପାଇଁ କୋଣସି ପରୀକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇନାହାଁନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ଏକ ଅଂଶ | ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟର କଥା, ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବିଶେଷଜ୍ଞ କାହିଁକି ଗାଁ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ପାଇଁ କୋଣସି  ସ୍ଥାନ ଦିଅନ୍ତି ନାହିଁ? କାହିଁକି ସେମାନେ ଏହି ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୋଣସି ପ୍ରୋଗ୍ରାମ ଏବଂ ଗାଇଡ୍ ଲାଇନ୍ ବିକାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ | ଚର୍ଚ୍ଚାର ବିଷୟ, ଅନେକ ସରକାରୀ ବିଶେଷଜ୍ଞ ଓ ମେଡିକାଲ୍ ଆସୋସିଏସନ୍ ଏବଂ ମେଡିକାଲ୍ କମ୍ପାନୀଗୁଡିକର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଅଛନ୍ତି। ସମ୍ପ୍ରତି ବାଂଲାଦେଶରେ WHO ସମର୍ଥିତ ଅଧ୍ୟୟନକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଇଛି ଯେ ରୋଗୀଙ୍କ ଅନୁପାତ, ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳରେ କ୍ୱାକରେ 10 ଗୁଣ ଏବଂ ସହରାଞ୍ଚଳରେ 6 ଗୁଣ ଅଧିକ। ସେମାନେ 80 ପ୍ରତିଶତରୁ ଅଧିକ ରୋଗୀଙ୍କୁ ପ୍ରଥମ ଥର ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଯୋଗାଉଛନ୍ତି। ତଥାପି, ସାର୍ବଜନୀନ ତଥା ଯୋଗ୍ୟ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ସଙ୍ଗଠନ ସେମାନଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ତରରେ, ବିଭିନ୍ନ ଫର୍ମ ମାଧ୍ୟମରେ ସର୍ବଦା ସମାଲୋଚନା କରନ୍ତି | ଏହି ଅଭ୍ୟାସକାରୀଙ୍କୁ ଷ୍ଟ୍ରିମଲାଇନରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରି ‘ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ’ ସଂକଳ୍ପ  ନେଇ ସରକାର ଅଗ୍ରସର ହେବା ଉଚିତ  | ସେମାନଙ୍କର ସେବା ଶସ୍ତା, ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଅନେକ କ୍ରେଡିଟ୍ ଆଧାରିତ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତି | ବୁଦ୍ଧିଜୀବୀ ଓ ସମାଜସେବୀମାନଙ୍କ   ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ ଏହା ହେଉଛି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ "ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟର ଜେଷ୍ଟ" | ତଥାପି, ନୀତି ନିର୍ଣ୍ଣୟକାରୀ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଏବଂ ଚିକିତ୍ସା ବିଶେଷଜ୍ଞମାନେ ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ସର୍ବଦା ଦୂରତା ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି | ଏହା ସତ୍ତ୍ୱେ , ସେମାନେ ଦିନରାତି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଆସୁଛନ୍ତି ଏବଂ ଜନସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥାଠାରୁ ବହୁ ଦୂରରେ ଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବା ଯୋଗାଉଛନ୍ତି | ଏହା ସତ୍ୟ ଯେ ସେମାନଙ୍କର ସୀମିତ ଜ୍ଞାନ, ଅଭିଜ୍ଞତା ଏବଂ କୌଶଳ  ଅଛି କିନ୍ତୁ ଏହା ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ପରିସଂଖ୍ୟାନ ନୁହେଁ ଯେ କେହି ସେମାନଙ୍କୁ କ୍ୱାକସ୍ କିମ୍ବା ଝୋଲାଛାପ୍ ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରିବେ | ଏହା ହେଉଛି ବିନ୍ଦୁ ଯେଉଁଠାରେ ନୀତି ନିର୍ଣ୍ଣୟକାରୀଙ୍କୁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡିବ ଯେ ସେମାନେ କିପରି ଏହି କର୍ମଶାଳାକୁ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର କଲ୍ୟାଣ ପାଇଁ ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି | ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ସେବାରେ ସେମାନଙ୍କର ଭୂମିକା ଏବଂ ସୀମିତତା ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ଅଛି |

   ପଞ୍ଜୀକୃତ ଯୋଗ୍ୟ ଡାକ୍ତରମାନଙ୍କର ଅଭ୍ୟାସ ପାଇଁ ଲାଇସେନ୍ସ ଅଛି, ଅନ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପଦକ୍ଷେପ ନେବା ପାଇଁ ନୁହେଁ | ସେମାନେ କାହିଁକି ଏବଂ କିପରି କରୁଛନ୍ତି? ଜନସାଧାରଣଙ୍କୁ ସଚେତନ ହେବାକୁ ପଡିବ ଯେ ଏହା ଘଟୁଛି, କାରଣ ଗ୍ରାମ ଡାକ୍ତରମାନେ ମୂଲ୍ୟ, ଉପଲବ୍ଧତା, ଲୋକପ୍ରିୟତା ଇତ୍ୟାଦିରେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱିତା କରିବାରେ ଅସମର୍ଥ ଅଟନ୍ତି | ଏଠାରେ କୋଣସି  ଗୋଟିଏ ଉଦାହରଣ ନାହିଁ ଯେଉଁଠାରେ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ଗ୍ରାମ ଡାକ୍ତରଙ୍କ ବିରୋଧରେ କୋଣସି ଆନ୍ଦୋଳନ ହେଇଛି । ତଥାପି, ମେଡିକାଲ୍ ଆସୋସିଏସନ୍ ସବୁବେଳେ ଅତ୍ୟଧିକ ଭୟ ଧାରଣ କରିଥାଏ, କାରଣ ସେମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଠିଆ ହେବାର କ୍ଷମତା ନାହିଁ | ସେମାନେ ଭାବନ୍ତି ଯଦି ଆମେ ସେଗୁଡିକୁ ବେଆଇନ କରିବାକୁ ସମର୍ଥ ହେବା, ତେବେ ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ଆମକୁ ଅଧିକ ଖର୍ଚ୍ଚ ଦେବାର ବିକଳ୍ପ ନାହିଁ । ଅନେକ ପଞ୍ଜୀକୃତ ଡାକ୍ତର କେବଳ ଆୟୋଗ ତିଆରି ପାଇଁ ଉଭୟ ସରକାରୀ ଏବଂ ବେସରକାରୀ ମେଡିକାଲ ତଥା ଇନ୍ସୁରେନ୍ସ  କମ୍ପାନୀଠାରୁ  କମିଶନ ଗ୍ରହଣକରି  ଉଚ୍ଚ ମୂଲ୍ୟର ଆଣ୍ଟିବାୟୋଟିକ୍, ଔଷଧ  ଏବଂ ଅନୁସନ୍ଧାନ ପରାମର୍ଶ କରିବା ସହ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଅବହେଳା କରି  ନର୍ସିଙ୍ଗହୋମ ମୁହାଇବାରେ ଲାଗିଛନ୍ତି | ସରକାର ଏଥିପ୍ରତି କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ଗ୍ରହଣକରି ନୀତି ନିର୍ମାତାମାନେ ଗ୍ରାମ ଡାକ୍ତରଙ୍କୁ ସୀମିତତା ମଧ୍ୟରେ ନୂତନ ଆଇନଗତ ଫ୍ରେମ୍ କାର୍ଯ୍ୟ ଅଧୀନରେ ନଜର ରଖି ସ୍ୱୀକୃତି ପ୍ରଦାନ କରିଲେ ନିହାତି ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ କ୍ଷେତ୍ରରେ ନୂତନ ସଂସ୍କାର ଆଣିବାରେ ସକ୍ଷମ ହେଇ ପାରିବା |